Metin, romantik bir ütopya anlatısı değildir. Žižek, siyasi gerçekliğin tavizsiz sertliğine ısrarla dikkat çeker. Jeopolitik dengeler, geçici ittifaklar, güç ilişkileri ve siyasal pragmatizm; özgürlük mücadelesinin kaçamayacağı sorunlar olarak ortaya çıkar. Burada temel mesele, ilkelerden vazgeçmeden gerçekçi olmanın mümkün olup olmadığıdır. Bir siyasal hareket, büyük güçlerin hesapları arasında varlığını sürdürürken kendi değerlerini nasıl koruyacaktır? Hayatta kalmak ile dönüşmek arasındaki sınır nerede çizilecektir? Belki de Kobanê deneyiminin bu konuşmadaki asıl anlamı tam olarak burada ortaya çıkar. Kobanê, salt bir direniş sembolü olmanın çok ötesindedir; o, aynı zamanda “sonranın” da bir sorgulanışıdır. Savaşın, direnişin, devrimin sonrası… Eski düzenin çöküşü ile yenisinin doğuşu arasında uzanan o belirsiz alanın adıdır. Dolayısıyla, elinizdeki metni yalnızca geçmişteki bir konferansın geriye dönük bir kaydı olarak okumak son derece yetersiz kalacaktır. Çünkü burada tartışılan demokrasi, liderlik, kadın özgürleşmesi, ekoloji, kapitalizm, devletsizlik, toplumsal örgütlenme ve siyasal pragmatizm gibi meseleler günümüzde de yakıcı bir aciliyet ve canlılık taşımayı sürdürmektedir.

Belki de konferansın bize bıraktığı en önemli soru şudur: Bir halk, kendisine çizilmiş sınırların ve kendisi için belirlenmiş geleceklerin dışına çıkarak kendi yaşamını kurabilir mi? Eğer bu mümkünse, soru artık yalnızca

Kobanê’nin ya da Kürtlerin sorusu değildir. Hepimizin önünde duran soru şudur: Özgürlükten sonra ne yapacağız? Direnmenin ötesinde, nasıl bir hayat kuracağız?