Her asırda birkaç defa "Felsefe bitti!" diye bağıran birileri çıkar. Bazıları, şüphelerini her şeyin sırrıymış gibi yanındakilere fısıldar. Bir süre sonra ise bu kez başkaları "Felsefenin yeni baharı!" diye haykırır; ve yeni fikirlerin ve araçların bize yeni dünyalar kurduğuna tanık oluruz.

Kavram icat etmek kesintisiz sürerken, yeni sorular sormanın varoluşsal önemini kavrar ve bitişlerin de son bulacağı zamanları hayal ederiz. Derken; evrenin, dünyanın ve yaşamın potansiyelinin tükenmezliği dank eder kafamıza. O potansiyelin imkânsız birer kanıtı olarak bakarken kendimize savana aynalarında, durmayan düşünce bizden ötesine doğru yol alır.

Ötesi hakkında erken uçuk hikâyeler uydurulsa da elimizde, bilimin sınırları dâhilinde yapılmış olumsal açıklamalar kalır. Potansiyelden tahayyüle uzanan bu hatta nöronlarımız bir çıkrık gibi işler. ATP tüketen bedenlerimiz; elektrik tüketen zihinler icat edip onları kuşanır ve yeni sorular üretir. Gün batımının kızıllığında konuğumuz yine felsefedir. Sabah olur, akşam olur; sekizinci günde birileri yeni bir hikâye anlatır.

Musa Gündoğdu