“Mesut Varlık’ın Şiir ormanına bir Akdeniz adasının kıyısındaki mağaradan giriyorsunuz, çok geçmeden orada sözcüklerden bir oyuncak hazinesiyle karşılaşıyorsunuz. Hiç yorulmadan okuyarak oynuyorsunuz o oyuncaklarla. Bu lunapark dünyası ne kadar da gerçek dünyaya benziyor, diyor içinizden fısıldayan bir ses. 
 
Hadi bırakalım, yaşlılar biraz daha yaşasınlar. 
Hem gülmeden edemeyenleri de unutmayalım. 
Keşke daha fazlasını yapabilseydik, diyenleri de. 
 
Daha uzatmadan söylemem gerekirse, bu şiirlerdeki her dizenin bir hikâyesi var. Üstelik sessizlik asla uzanmıyor okuduklarıyla okur arasına. Belki de bahar eyyamının nerelere gittiğini bildiği için, Mesut Varlık  bülbülün bu yüzden figan eylediğini buruk bir neşeyle bizimle paylaşıyor.”
 
Cevat Çapan