Ev dar û zinarên beramberî vê yekê şahidî kir
xencerên bi destikên zîv di nav kelûpelên wan de radiwestin
celladan
Dem bêdeng bû, keçên bi çavên bêhna deryayê bêdeng bûn
Li keşîşxaneya tavê ya deştê xweda giriyan
Tu çivîk bûyî bi dilê xwe, nêçîr li dû te diçûn
dem çerxek bû
Û wek her mirî li benda lehengê xwe ye
kaniyên
kaniyên
kaniyên